Oorlogsmusea.nl

Monument Wellington N2849

(België - Limburg - Hamont-Achel)

Op zaterdag 20 juni 2009 werd aan de buitenmuur van de kapel van O.L.V. der Armen in het gehucht de Haart in Hamont een gedenkplaat onthuld voor zes gesneuvelde bemanningsleden van de Royal Air Force. Op 17 juni 1941 crashte hun Wellington-bommenwerper op 700 me-ter van dit Maria-oord, in de hoek van de huidige Teutenstraat-Nieuwstraat. Kadastraal heet deze plaats De Eickener.

De bemanning was als volgt samengesteld:
- Piloot en Squadron Leader, Dermot Kelly, 23 jaar, Royal Air Force
- Sergeant-2de Piloot, Douglas Mac Vicar, 23 jaar, Royal Canadian Air Force
- Navigator, Flight-Sergeant Stephanus Marais, 22 jaar en gehuwd, Royal Air Force, Zuid-Afrika
- 1ste Radio-operator en schutter, Sergeant Leonard Beaumont, 21 jaar, Royal Air Force Volunteer Reserve
- 2de Radio-operator en schutter, Sergeant George Houghton, 26 jaar, Royal Air Force Volunteer Reserve
- Staartschutter, Sergeant William Connell, 21 jaar, Royal Air Force Volunteer Reserve

Bijna twee jaar later en op amper 500 meter van de Wellington-crashplaats stortte op 2 fe-bruari 1943 een Lancaster-bommenwerper neer.

Op 16 juni 1941 tussen 22.50 en 23.05 uur stegen vanaf Newton Air Base in het Engelse graafschap Nottinghamshire zeven tweemotorige Wellington-bommenwerpers op van het 103de squadron. Hun opdracht bestond erin de haveninstallaties aan de Rijn te Duisburg te bombarderen. Voor dit doel was er een adequate bommenlading aan boord van elk vliegtuig: ieder beschikte over drie bommen van 500 pond met directe ontsteking, één 250 ponder met vetraagde ontsteking en 6 “pakketten” met 4 ponds brandbommen. Na het lossen van de bommenlading zouden de zeven Wellingtons nog pamfletten uitstrooien boven het Duitse Gladbeck en Krefeld.

In die periode van de Tweede Wereldoorlog was het toen gebruikelijk dat ieder vliegtuig zelf zijn koers bepaalde en individueel naar het doel vloog. Er werden enkel vrij algemene orders gegeven zoals het kruisen van de kust ten noorden van Orford Ness en informatie over de grote Duitse luchtafweerconcentraties.
Met een kruissnelheid van 140mph (± 225 km/u) en slechts gehinderd door wat hogere be-wolking vlogen ze naar hun doel in Duisburg. In het “doelgebied” was het zicht goed tot mid-delmatig. Een dunne grondnevel verhinderde een accurate vaststelling van het doel.

Omdat het bommenrichten in 1941 nog niet erg ontwikkeld was, kon geen enkele Wellington zijn bommen correct op het vooropgestelde doel afwerpen. Hierdoor werden ook burgerdoe-len geraakt in het stadsgedeelte van Duisburg en vielen er burgerslachtoffers.
Eenmaal boven Duisburg kwamen de Wellingtons in een intense activiteit van zoeklichten en hevig luchtafweer terecht. Tevens werden ze aangevallen door verschillende Duitse nachtja-gers. Twee toestellen werden geraakt. Tot op heden blijft de vraag open of de N2849 geraakt werd. Op hun terugweg werd het vliegtuig onderschept door een Duitse Messerschmidt ME110 van Lt Reinhold Knacke van het 2NGJ/1.

De Wellington was onbestuurbaar en is omstreeks 02.25 uur neergestort. Hoogstwaarschijnlijk is het vliegtuig in stukken gebroken, waarvan delen in Soerendonk (Nl) en het grootste deel in Hamont zijn terechtgekomen.
Op het kerkhof te Hamont werden 5 van de 6 bemanningsleden tijdelijk begraven. Bij de be-grafenis bracht de lokale bevolking hulde aan de verongelukte bemanningsleden en sierde de graven met bloemen. Een foto van de met bloemen bedekte graven wordt bewaard door de plaatselijke geschied- en heemkundige kring De Goede Stede Hamont. Na de oorlog kregen de zes bemanningsleden een graf op het Britse militaire kerkhof te Heverlee (Leuven).